Fettan Güzel

Ömür dediğimiz şey, sevdanın oyuncağı,

Ben dağ başı çocuğu, sen ışıyan şehirsin.

Nerde baş yaslayacak sıcacık yar kucağı,

Kurak yüreğimize akamayan nehirsin.

* * *

Sana erişmez tadı, ne balın ne şekerin,

Sana rakip bulunmaz, yoktur eşin, benzerin,

Burada cennettesin, orda cehennem yerin

Kim bilir öte yanı; burda yanmaz demirsin.

* * *

Aklı başından gitmiş, canlar çevrende harman,

Şimdi nerede, nasıl, hangi aşığın kurban,

Ezberlenip okunan yüz bin beyitlik destan

Yıllarca okunup da bıkılmayan şiirsin.

* * *

Bende vazgeçmez gönül, sende kırılmaz inat,

Bir güzelin peşinde geldi geçti bu hayat,

Hem nazın, hem niyazın başımıza musallat

Yazılmış kaderimsin, hükmedilmiş emirsin.

* * *

Kollar sana uzanır, bakışlar sana varır,

Günahsız sevdalılar ümitsizce yakarır,

İki sözün adamı doğru yoldan çıkarır,

Aklımı baştan alan, en şeytani fikirsin.

* * *

Sana düştüm düşeli, belaları buldukça,

Gece düşümde, gündüz hayalimde kaldıkça,

Bu güzellik, bu işve, sende de var oldukça,

Adamı dinden eden öylesine kâfirsin.