Feyza'nın Kadınları

anne

cennette düşürmüş kokusunu

ayaklarının altına ömürler serilmiş

yolunu melez ceninler beklemiş

başına taktığı tek derdi hotozlar

gözyaşları biriktirmiş

sokağının sarnıcında

çocuk

elleri kar kokar

sokaklarda bulmuş ömrünü

yüzünde ağlak lekeler

kötürüm dizleri düş moru

hayatı sağrısına yüklemişler

altını ıslatan bebekleri olmuş

bir de tahta beşikleri

kaç arefe ağlamış

bebekleriyle senfoni

kadın

ayazda bırakmış düşlerini

ellerinin arasından akmış hevesleri

dünya ne kadar soğuksa

o kadar yanmış teni

yaş biriktirmiş geçen yıllara

şehvet alnında doğum lekesi

aşk

gün sarısına aşık olmuş

bir de o adama

nar kentinden gelen sesleri dinlemiş

"Ah mine'l-Aşk"

kurşun kalemlerle sevmiş bağır çağır

yalnız mısra olmuş ıslak kağıtlara

fütursuzca sevmiş...