Fıkra "çoban Ile Gariban"

bir gün

köyün birinde

bir adam

bu adam çoban

koyun güder

dağlar ona mekan

raslamış üstü başı dökük

bir yörük

o adam gariban

gariban baka kalmış sürüye

pek çok koyunlar

belli ki yüzlerce

karnı kaburgaya yapışık

gariban açlıkla barışık

ama mide ister yemek dolu kaşık

çobandan ister aş

üzgündür eğiktir baş

veremem der üç gün yatıdayım

dağlar yayla çatıdayım

gariban üzgün

midesi süzgün

aklı çalışır birden

eğer sayısını bilirsem

sürüden

çıkarır verir çoban katığından

yada sürüsündeki koyunundan

sorar sayısını bilirsem

içinden birisini versen sevindirsen

tamam der çoban bil sayıyı

götür keçiyi

ikiyüz yetmiş baş

şaşırır

bu nasıl adam arkadaş

seç istediğin keçiyi

gariban kucaklar en besiliyi

bu sefer sorar çoban

bende bilsem

nerelisin sen

alabilirmiyim keçiyi elinden

Rize'lisin sen

hemde içinden

gariban şaşırır

elindeki keçiyi bu yana aşırır

memleketimi nerden bildi der

kafasını kaşır

çoban cevabı yapıştırır

koca sürüde buldun

bizim uyuz iti

sırtında doluydu biti

FIKRAMIZ BURDA BİTTİ...