Fil ve Kemik

yeşil çayırlara basarken gün soluyor adım aralarında

...

arşın yüzünde gülümseme

saltanatın seyrinde ömür

biten günün ardında

vezir yorgun

yay gergin

ok yolunu şaşmış

...

buruk bir bahar akşamında

herkes var sanırken kendini

suret daralması köşede

sisli bir inilti

içe işleyen bir sorgu

şaşkınlık daha yolun başında

yaprakların hışırtısı bahçede

elma ağacı gecede

yılan sipere durmuş ağacın gövdesinde

ayışığı salınır göğün yüzünde

rüzgar çanının sesinde uğultu

...

yola düştü gölgeler

dalda tüneyen alaycı kuşlar

koca filin gövdesinde bir sinek

derin inkar

fikri firar

zikrinde bir çok hal var

sefil surette bir yalnızlık

küçük masalın büyük kahramanı oluverir fil

üstelik de yalnız

"tek bir dev beden nasıl başrol oynar" dedi şair

filde bir sahne merakı

biz

acının çemberinden geçmiştik

ve geçerken çok içlenmiştik

satırlara kızıp

kendi kelimelerimizle vurmuştuk kendimizi

dünyaya atıldık yasak meyvenin ardından

kanamayan cümlelerimizle sızlıyorduk sadece

ve tanrı hepimize bulutların üzerinden bakıyordu

ilahi fısıltıları duyduğumuz çimenlerde

bir yenilen

bir kazanan zaman yolcularıydık

filin adımlarındaki izleri görmeyen

ki

pek çok şeyin gerisinden bakıyorduk arka

bahçede

ninemin anlattığı masalı dinlerken çardağın altında

fil ve kemik

piyonun ağzında köpüren dalga

ve kumarbaz son elde son koz

gördüğünü göremeyenlere seslendi tanrı!

masala karıştı hüzün

deniz kızının altın dişli tarağı

ve saçlarımızda uyuyordu taptaze bir bahar

solan bir gülün önünde iki damla gözyaşına sığındık

iğde ağacının altında

mızrağını savurdu matador

derin mavinin sarhoşluğunda

zırvalayan

uykusu gelince esneyen

bir kraldı deniz kızının babası

şaha meydan okuyan ve matla tanışan..