Filiz Filiz Açan Güllere Yazık
Sorgular acılar kemirir beynimi,
Vurur bin kez yüreğime
Yasak düşlerimden
Saklarım umudumu
Gözlerimde yaşlar
İsyan dolaşır dilime
Titrer ellerim
Gecenin bir ucunda
Yanar, yanar ağlarım..
Yürürüm bir kaç bin adım
Tamda, şafak atarken
Feryadıma şahit olur
Gökte kuşlar uçarken
Kaçıncı gece yok böyle dram
Eririm gram gram
Kırılır camdan kalbim
Üç beş dal kalır cigaram
Olmasına sabah olurda
Yeniden doğar mı güneş
Söner mi bu yaktığın ateş
Şafak sessiz şafak sensiz,
şafak ağır sancılı
Mayın döşeli düş tuzakları her yan
Bilirim seversin sende
Sevmeyi, sevilmekten mağdur
Kan çanağı gözlerinde
Dişlerinde sıkışmış dünyanın çarkı
Ne filimler film, ne romanlar roman
Şimdi yüreğiyle seven bile değil kahraman
Unutulmuş acılardan
Atılmış zindanlara
Zifiri karanlığın sessiz çığlıkların da yankılanıyor duvar.
Aynalar kırık dökük.
Ah bu hayatın ucu baştan başa sökük
Yakasız gömleği
Giymisiz bir kere
Yaşamak buysa ölmüşüz bin kere
Sevdâya, aşka, umuda çarpan kalbimizle
Ah şu Filiz, Filiz açan güllere yazık