Filler Mezarlığı...

Yüreğim, deniz seviyesinde bir atmosfer basıncı altında

Otuz dokuz buçuk, yanıyorum...

Gözlerimin Amasra kömürü karası mı

Öyle izdüşümü değil, yanılsama değil,

Hangi yokuşta tıknefes kaldım bilmiyorum

Hikâyemi hissettiğimde kalbimin

Tırmıklandığını hissetmişimdir hep

Filler mezarlığında

Öksüz kalmış erzakım...

Hangi şarkı seni anlatır demiştin ya dostum,

Ben de 'herkes kadar aldım acılardan?

Demiştim...

Üzerinden herkes almış da bana biraz

Koyusu kalmış sanırım dostum

Canım deniz seviyesinde bir atmosfer basınç altında

Ateşim otuz dokuz buçuk yanıyorum

Ayaklarım yaya, hayallerim atlı

Ye-ti-şe-mi-yo-rum kavaklara...

Sol yanımı bir yere götüremiyorum

Çünkü hisleri yitik dokunuşları silik...

Varlığını hissetmediğim şeyi

Taşımamaya karar verdim yük olmasın diye

Daha bir rahatım şimdi

Sol yanımsız, daha bir Hafif...

Kuma yazılmış yazı gibi

Buza kazınmış alın yazısı gibi

Gözyaşını gözyaşıma kat dostum

Birlikte süzülsünler yanağından aşağı

Ama gönlünden aşağı

Bırakma sakın aman ha !!

Amaçsız yaşamak değer değil..

Değer değil susturulmak...

Gül'ü kül'den bir harf ayırır

İnsanı insandan kim ayırır dostum

Çocuk elini yakar ya sobada

uzatmaz bile bile bir daha

Öğrenmiştir çünkü ateşi görünmezliğini

Acının hissedilirliğini

dokunmanın sancılar doğuracağını bilir artık...

Dokunmadan yandı hep sol tarafım...

Riya yok, takiye yok...

Çıkmıyor çıkamıyor ağzımdan

Olmadan sevgi sözcüğü

İşte en çok o zamanlar bırakıyorum

Sol tarafımı müstakil...

Hani sana filler mezarlığından bahsetmiştim ya

Sanırım yola çıktım.

Ama yalnız değilim

Ben, benimle gidiyorum baş başa

Duyduğuma göre iki fillik yer kalmış salkım söğüt altında

Ben de gideyim dedim kendimle birlikte

Ben yalnız

Diğer ben sol tarafsız

Konuşmadan kaygısız

Yer belli

Neden belli!!!

Ölümü bekle diyorlar dostum

Neye ihtiyaç duyar ki ölümü bekleyen

Elbiseye mi?

Aynaya mı?

Güzelliğe mi?

Güneşe mi?

İnsan gibi yaşayabilmeye mi

Boğazda balık yemeğe mi

Çamlıca'dan İstanbul'u seyrederken gözlerini kapatıp dinlemeye mi

Ballıca mağarasında gözleme yemek mi

Sevdiğinle sohbet mi sıcacık

Nedir ihtiyaç?

Ölümü bekle diyorlar!!

Yaşarken sustur gülüşlerini

Dokunma yüreğine

Dokunma diyorlar...

Senin neyine yaşamak...

Neyine kahkaha atmak

Tebessümlerimde sakladım umutlarımı dostum

Günyüzü görmeden soluverdiler

Ellerimde gülden kalan çizikler

Sarmalamadan, ellerimle dokundum gözyaşlarıma...

//Yol!! Bekle geliyorum...

Tek değil benle birlikte geliyorum.

Sessiz, rahatsızlık vermeden âleme...//

Mimoza çiçeğini de çok severim

Kurumuşuna bayılırım kıyamam...

Saygıyla konuşması yüreğindeki canın

Kaymaklı ekmek kadayıfını bide...

Toplum denilen canavarın

sakızı bol cebinde...

Yazılı olmayan kurallar bağlayıcı maalesef,

Ben konuşmayı unuttum zamanla dostum...

Çaresizce yaşatılan hüzünler vakitsiz ölüm gibi

Otuz iki dişten çıkan

Otuz iki orduya yayılırmış biliyor musun dost

İki kişinin bildiği sır da değilmiş

Bir de 'Çin Seddi? uzaydan görülürmüş

Ben ve ben

Birlikte

Yola çıkacağız

Filler mezarlığına

İki fillik yer var dedim ya

Azık olarak yalnızlığı

Yoldaş olarak sevgisizliği alayım diyorum yanıma

Ne dersin dostum?

Son yokuş,son patika...

Tırmanıştayım....

Bekle sessizlik

Bekle kimsesizlik,

Bekle yalnızlık, çaresizlik

Sensizlik bekle geliyorum...

Segimle kal hayat

Sevgimle kal dostum

Hoşça kal

Kocaman bir hoşça kal...

Not:Bir hayat hikayesidir...Dostuma saygımla...