Firar

zamanın keskin tırnaklarını taktılar onurlarına,

her biri kendi tünelini kazdı

günbegün azaldı can sesleri

günbegün uzaklaştılar yaşamdan;

nefes nefes yıktılar tecridin duvarını

isimlerini yazdılar soğuk taşlara

ateşle oruç açıp

oturdular Azrail'in iftar sofrasına.

gözlerde titreyen ışıkla

yüreklerdeki hınçla kazdılar;

kimse görmedi

kimse duymadı onları,

uykuda bitirdiler işlerini

uykuda çalıştılar.

yalnız melekler bağırdı;

gardiyanlar!..

yakın bütün ışıkları

tutun hayatın kapılarını kalplerinizle

can özü yetiştirin canlardan

yakalayın

uyandırın yaşamı.

anlaşıldı,

bu çocuklar birer birer gidiyor

ölerek firar ediyorlar!

_________ ve biri yanarak döndü mevlâsına

alevi söndü_______ sarıldı ateşten hırkasına.