Fire

aşk savaşsa eğer

son kurşunu kalbe sıkmaya değer

mutluluğun yanına çırak verilen gönüllerin

ve son sözünü tükürmek yerine

yutanların son sözüdür bu!

işaret parmakları ayrılığı gösteren sevgiliye

tek aşk yüzüğü takan adamlar sustu artık

sessizliklerinde gömülü sevdanının ceseti

yarınlardan damlayan kanda yıkanıyor umutları

kırmızı renge aldanmasın görenler

kırmızı ağlar sevenler!

içilen onca sigara izmarit adını aldı

ama sönen aşk ateşi hala ciğere çekiliyor

bir kıvılcım

ya da ufak bir kor bekleniyor her gece

ayrılık yağmuruyla ıslanmış sevdanının

artık yanmayacağını bile bile

içinden bir sevda tutmuştu kalp

umutlarıyla çarpıp yarınlara bölmüştü

bilimiyordu!

yuvarlak aşkını seviyordu

sıfırın herşeyi yuttuğunu yeni yeni anlıyordu..

hafızalara çizilen sevda resimleri

ve güne adını veren sevdalının gözleri

yoktu!

zaman işte tam orada durdu

ve yine kalem yetişti imdada

çuval çuval hüzün imgesi vardı sırtında!

aşk marketinde

sevdaların son kullanma tarihi geçmiş

bütün aşıklar fireye çıkmış

vefa sıfır satılıyor

raflardan çoktan kaldırılmış!

yeminler satıştan çıkmış

yerine yalanlar sıralanmış!

sabah akşam aşk satanlara son sözdür bu

aşkın cirosu görünmez

onca vebal sırtında

sıratın ince çizgisinden geçilmez..!