Firkat Makamında Vuslat

Bende şimdilerde

İçtima akşamları

Yaşanıyor yokluğunun,

Ruhumda karanlıklar,

İçimde alev alev yanan har,

Ve yürek kapılarında,

Bakışlarımın umarsız nöbetçileri,

Hüznümü kemiriyor

İçten içe,

Yiyip bitiriyor duygularımı

O kimsesizlikte zemheri yalnızlıklar...

Ruhumda çıkan

İsyanları bastırırcasına,

Nöbetindeyim gecenin.

Hep bu saatlerde düşüyor içime,

Hasretinin yangını.

Hicran yaraları sarıyor

Her bir yanımı.

Özlemin dağ gibi büyüyor,

Duygularımda soluk soluğa.

Alevinden içmek İstiyor,

Dudaklarım yudum yudum.

Yanıyor içim,

Sana tutuşuyor ruhum...

Şu gecenin ayazında rüyalarına duhul etsem,

Sıcacık sinene saklar mısın beni ?

Sarar mısın kollarınla sımsıkı?

Öper misin dudaklarınla?

Bırakır mısın nefessiz?

Birleşir mi ruhlarımız?

Yükselir mi göğe bed baht aşkımız?

Duyulur mu bakışlarda seni seviyorum diyen

Sessiz çığlıklarımız....

Çaresiz gecelerimin,

Çaresiz sancıları

Sarıyor her yanımı,

Karanlık uykuya dalarken,

Yine sensizlik kemiriyor

İçten içe bad-ı sabahlarımı,

Bir rüyanın yadsınamaz,

Yansımasına tutunarak

Var etmeye çalışıyor

Ruhum varlığını.

Düşler ile gerçekler arasında

Kaldığım o muammalı anlarda,

Derdest kalıyor,

Düşüncelerim sensiz

Doğmayan sabahlara....

Yine bende içtima akşamları

Yaşanırken yokluğunun,

Tenasüh ediyor artık ruhum,

Meçhule giden o sessiz sensizliğin,

Firkat makamında vuslata...