Fırtına Vadisi

kanayan ellerimle acı ektim bu tarlalara

göz yaşlarım bir fidanı büyüttü

zamanda sıçrayan ak saçlar

bi cigara,bir parça ekmek

kahvaltım sensin

akşamıda baharda yandı

ve bir sanrıydı aşk

ne mutlu sana senden olana

ama ben senden sana kanayamadım

acı ektim bu tarlalara

gömüyormusun gurbet-i aşk!

çamurdan kale ey yıkıl !

yıkılda varlığımı özgür bırak

aksın nehire bile bile ölüme

tıpki bir alabalık gibi

belki oda gelir nehire

bekle beni gelmeyecek gibi

gelmem belki beklediğin gibi..