Fitnat Hanım-4

Lodos yemiş denizler misali,

Kabardı yüreği yalnız gecelerde.

Düşleri ovadaki eğlencede,

Fikri o levent boyluda kaldı.

Uykunun gözlerine hain olduğu,

Yıllardır paylaşılmamış yatağında,

Ve her uzun gecede,

Tatlıcak bir loşluğa düşüverdi.

*

Tütün kokulu nefesini duyunca,

Vurgun yedi yeniden.

Bir köşe başında,

Göz göze gelince aniden,

Dipsiz bir boşluğa düşüverdi.

*

Titredi yüreği;

Sanki avuç içinde bir serçe kanadı.

Yalandı, nefes alışından gayrisi yalan,

Ne duydu ne anladı...

Aklında o evin tarifi kalan,

Gölgelerin erken bastığı,

Dere kenarında,

Gönlünce bir saray bulmuşluğa düşüverdi.

*

Yaşamak üzere,

Gecikmiş bir baharı yeni baştan;

Düştü o akşamüstü kollarına,

Ürkek yağmur damlaları gibi.

Saatler ve gece boyu,

Tutsak parmakları ellerine.

Koynunda, ılık bir seherden,

Kuşluğa düşüverdi.

*

Sevinç soludu,

Balkan çayı kokan dudaklarından,

Dökülürken en mutlu sözler.

Bir tatlı rüyadan uyanmadan,

Eksilmeden tebessüm, vişne alı yanaklarından,

Bir uçarı hoşluğa düşüverdi.

*

Yaşanacak her ne varsa,

Yaşadı aşktan yana.

On sekizlik âşıklar gibi,

Ayılınmaz bir sarhoşluğa düşüverdi.