Flora 'Hüzünlü Kadın'

Flora

Hüzünlü kadın

Sar saçlarını

Sar acılarını

Sarıl duygularına

Solmadan Flora

Topla bakışlarını kainattan

Çeksin duyguların ellerini

Şu umarsız hayattan

Bitimsiz sorgusuz aşktan

Flora hakve köpüğü gözlerini

Hüzüne çal, sarıl gözyaşlarına

Yakuttan kemer tak gönlüne

Sarılda sakın bırakma

Flora

İçimdeki kadın

Duygu kesiği hüzünlü kadın

sana bakıp

sana acır bir yarım

Sen nezaman boynunu büksen

İçimdeki o ben

Dağları yıkıp, ırmakları taşırırım

Seni artık kimse üzemez

İzin vermem Flora

Flora

Matemli kadın

Bir matem denizinde

Kürek çekmektesin

Ufuk boyu duygu yüklü

Yelkenlerini indirmelisin

Bırak kendini melteme

Gitsin Limansız baharlara

Sana vadedilen şu abı hayatta

Giderken ıslanmalısın

Gönlün ıslansın kederlerden

Bulutlar ağlasın senin için

Sen git gide bildiğin kadar Flora

Dolunayın gözlerinde kal

Biraz bük boynunu

Sen orda kal, kalabildiğin kadar

Sarıl tutunduğun gözlere

Bak öyle derin derin

Ama solma solma sakın

Sen gecelerin ince beline takıl

Sen Ay'la birlikte solmalısın Flora