Flu Kaldık

yüzümde

karalanırken her dakika yeni bir mimik

hepsi de

tüm tebessümlerime yenik bilirsin..

toplasan bütün gülüşleri bir fotoğraf karesine

sağ profili biraz yarım

sol eskimiş

iki ucuda yanık..

siyah beyaz

kadrajı kötü ve birazda flu..

fotoğrafların

senin gülüşlerin

ve anlamsız bir mimik taşırken ben

aslında

manasız bir gülüşle giderken sen

söyle

dilimde ki seni

hangi kaldırıma tüküreyim?

nefeslerimle

baş edemiyorsa ciğerlerim

dudaklarım kurumuşsa

ve

küfredip çirkefleşmişsem

söyle

üstüne sürdüğüm ayıplarımın

hangisini örter ismin?

zor

aynı anda gülümseyip , sana veda edebilmek

bir zaman sonra

lanet ettiriyor

her dem göğsünde hüznü taşımak..

aslında çoğu zaman

altında kalıyorum yokluğunun

tuhaf

yere düşünce esiyor senin kokun

mimiklerim kimsesiz kalıyor

ve ben lal..

gel al

kaç mutluluk bıraktıysan dudagımdan

ve bertaraf et dilimden

seni,

tadını,

rengini,

ve daha başka ne varsa kirli olan..

gri olsun

gördüğüm her düş

ve siyah kalsın

bildiğim her renk..

yüzüme ağlarken yağmur

savrulurken herşey

aldanırken insanlar

susarken herkes

ettiğim küfürler

ve tüm gidişler

bir son bulsun..

renklere inandık

kapkara giderken bütün hayatlar

biz onları mavi sandık

şimdi onlar gittiler

ve biz flu kaldık...