Fokurtunun En Ince Yeri

Gitmiyor içimdeki iblis

Sessizliğiyle yeniyor benliğimi

Akşam olmuş rakı vakti gelmiş

Koy vermiş makaraları komşu abla gülmekte

Dönmüş gözü sokağı kesiyor

Bir amca elinde poşetler topa vuruyor

Babam olup yere düşüyor

Tüm çocuklar dağılıyor

Kim koydu lan bu taşları topun içine diyor muhtar

Komşu abla perdeleri çekiyor

Sokak ıssızlıktan inliyor

Adam topal kalıyor

Saadet bir kız ismimi yalnızca

Bizim mahalleye neden uğramıyor

Marizden mi korkuyor vukuattan mı

Façası düzgün her mahluk gibi

Uzağımızdan bizi izliyor

Sönmüyor bağrımdaki cevahir

Derinlerde parıldıyor

Yıllar geçmiş gözleri unutulmamış o güzel

Aklıma düşüyor

Güfte olup dilime yerleşiyor

Mısra ilmik oluyor

Şiir ülkemiz

28.05.13