Fotograf

Hayat dediğimiz bu albümde

tam ortasından yırtılmış bir fotografı andırıyor

bizim hikayemiz....

ayrı ayrı bakıyoruz

aynı kareye

ayrı ayrı gülüyor gibiyiz

aynı sahneye

bir kağıt parçası kadar kolay yırtılmış yüreklerimiz

solmuş bir fotoğrafı hatırlatıyor hayallerimiz

senin bir ucun yanmış

benim bir yanım kesik

senin sağ yanın tam gibi de

benim sol yarım eksik

sen öyle canlısın ki

ben bir o kadar sönük

herşeye rağmen yüzüm hep sana dönük

ve aynı karede sana ulaşamıyorum.....

bu hayat beni hep gözüm kapalı yakalıyor

her engele takılıp düşüyorum

her defasında duvara çarpıyor sözlerim

ve biraz daha yanıyor her defasında gözlerim

açmak istemiyorum..

çünkü....

zaman durmuş,

an hep o an

gözlerimi kapattığımda

yüzün yüzümde...

gözlerimi açamamam hep ondan...