Füreya

Birdenbire gözlerin gözlerime konunca

Neredeyse aklımı şaşayazdım Füreya

Bakışın yağmur olup sağanağa dönünce

Boz bulanık sel gibi coşayazdım Füreya

Şaha kalkınca gönül olanlar oldu asıl

Zavallı akıl baştan firar etti velhasıl

Zil zurna sarhoşlukla son bulunca bu fasıl

Gözlerinin içine düşeyazdım Füreya

Hayalime düşüme iliştirdim cismini

Günlümün duvarına yapıştırdım resmini

Umudun kalemiyle sevda kokan ismini

Ömrümün defterinde başa yazdım Füreya

Dönüp baktım mazimde çalınan bestelere

İlk sıradan girmişim hüsranlı listelere

Anladım ki umutla okunan güftelere

Senden önce kim varsa boşa yazdım Füreya

Günül şimdiye kadar tatmadı böyle kut'u

Tek seninle söylendi sözlerin en meskûtu

Lakin erken başladı gidişinin sükûtu

Hasreti gözümdeki yaşa yazdım Füreya

Gönlümde taşıyorken bu aşkın rozetini

Sonsuza dek sürse de beklerim avdetini

Yokluğunla öderken sevdamın diyetini

Vura vura bağrımı deşeyazdım Füreya

Meskût: Söylenmemiş