Gamze Çocuğum

Çocuğum.

Orda..O koca şehirde

Seni bırakmak zorunda kalınca

Doluverdi gözlerim

Annenin her acaba deyişi

Bir hançer gibi saplanırken sineme

Erkek olduğumdan değil

Baban olduğum için.....

.....ağlamadım...

Çaresizliğimi sana göstermemeliydim.

Doğduğunda ufacıkmışsın el kadar

Ben görmedim...

Sen on gün isimsiz kaldın

Ben ise on koca gün çaresiz...

Ben seni ilk gördüğümde gülümsüyordun.

Sana değil Meleklere gülümsüyor deseler de

Gülümsüyordun...

Gülümsediğinde çukur,çukur oluyordu yanakların

Adını Gamze diye fısıldamıştım kulaklarına.

El bebek,gül bebek büyütemedik belki seni....

....isteklerini hep ay başlarına bekletsem de

bilirim hep gurur duydun benimle...

Kazandım ....

İşte o çığlığın ayrılığın habercisi oldu.

Kazanmıştın..Işıl,ışıldı gözlerin...

Biz seni orda....O koca şehirde .... Hem de tek başına

Bırakacaktık çaresiz.

Annen sıkı,sıkı sarıldı sana iki gözü iki çeşme

Benimse nutkum tutulsa da

Dolsa da göz çukurlarım

Yüreğim kan ağlasa da

Ağlayamazdım senin yanında.

Sen görmedin..

Annenle çekilince yalnızlığımıza

Ağladım çocuğum ağladım

Hemde hıçkıra,kıçkıra...