Gamzende Saklı Gülüşlerim

Bu sabah kusursuzdu şehrimiz

Dualarımız kabul olmuşu.

Ruhumda ki mutluluğu saklayamıyordum.

Anlatmıyordum kimselere seni

Zira anlatsam bozulacaktı büyü biliyordum.

Bu sebeple susuyordum, susuyorduk.

Ah o gamzelerin, o gamzelerindi işte beni bitiren

Yeniliyordum her defa yeniden...

Sever miydi gerçekten bu denli biri birini

Ya da sevmek tek başına yetmez miydi?

Anlaşmamıza gerek yok bugün,

Gülüşlerimi saklıyordu gamzelerin

Balköpüğüydü gözlerin

İşte geliyordu dünyamın en güzeli.

Siyah kazağın bütün kazaklardan farklıydı

Kokunu saklıyordu içinde yetmez miydi?

Rüzgâr esse ne olur şimdi

Ben en çok dağınıkken seviyordum saçlarını

Herkesten ve her şeyden uzak bu şehirde

Gamzelerin tek sığınağım olmuştu benim

Hüznümü sığdıramaz oldum sensiz şehirlere.

Kafam hep aynı yöne bakar bu günlerde

Aynı cadde, gri uzun araba, aynı sokak lambası

Hepsi yerli yerindeler şimdi.

Bir biz yokuz bu şehirde.

Penceresinden baktığım ev ve

Gülüşlerimi saklayan gamzelerin.

Bu burada biter mi bilmem…

Önce evvelimdin şimdi ahirim

Bizden kalan tek şey

Gamzelerinde saklı gülüşlerim.

Rüzgâr essin yine

Dağılsın saçların, kokun gelsin yanıma

Birazdan gelir bahar,

Gamzelerinle canlanır boş şehrim.