Gamzenin Parıltısında Uçuklayan Anomi

ben böyle yenildim

bir muzaffer edasıyla göğe çalım satarak

damıtıp arsız düşleri bir hançer saplayıp

yer ve gökten mukaddes sancılar bileyip kendime

ve böyle yenildim bir yenilmekse bu

bir çağa doğdum

dokuz! sekiz! yedi ! bumm !!!

ayakbağı olarak öğrenilmemiş bir dünya

çözümlenmemiş düğümler

ve zelil bir zulmet duasında kimlerle buluştuğum

komplolar ve arz-ı mevutlarla

meryemin ve kanlı yaşları durulmamış kadın ve çocuklarla

bir çağa doğdum

ki kahrolsun bu benim unuttuğum

bir ezel yazgısı dönüp duran gezegen

daralıp duran göğsüm içre bu hüzün

kimin ülkesinden geçse mültecidir barınmaz

damıtır kendisini kendisinden böylece

sızılayan damarlarda kan dolaşan ebabil

geceye yenik düşmüş bir ibrahim ve tağut

ve bana anbean teklif edilmiş hicret

bir isyan zerk edilip kuşlara

inileyen her gece bir güneşi doğurur

ya niçin inler insan niçin olur kuşlarsızda bir dünya

betonlarsız parklarsız bankalarsız bir cennet

benim düşümde yoktu bunlar içerisinde kan kusan bir iblis

bir yanında zulme eğilmiş gönül

bir yanında dünya döner ansızın patlar şehvet

sokakta öylesine süzülür bir kırlangıç ninnisi

anneler ölüsüne sarılıpta yavrunun

dimdik bir yaşamak bildirisi çeker göndere

ve kabzedilmiş rahmet boşanır zincirinden

elleri ve sair uzuvları yekpare bulunan insanlar coşar

köpük köpük acıyı boğan döngü ve toprak ve ateş ve su

ve hava yahut ana haber bültenlerinden sızımlanan bir varlık

süzülüp insan olur baştan zapt edilmiş baştan boşverilmiş

baştan sünepe.

o vakit çamur bulanıp bulanıp durulur

durulup durulup bulanır nefes ve enfes bir sancı ayaklarına doğrulur

gök berrak ve bertaraf edilmiş cehennem usulcacık incelir

yer ve cehennem gök ve anneler

çocuklar ve tanrı hem de zamansız

hem de hiç olmamış gibi taze

ve bütün resmi bayramlarda evlerini unutmak isteyen babalar

ve aylak yüzlerini duvarlara çarparaktan yürüyen ihtiyar adamlar

ihtiyarî cennetler kurulan paslı makaslarla

ruhları biçilen dikilen ve satılan birer eşyaya dönüşene dek durmazlar

ki allah isyanı aşikar edince toprakta

vakt-ül gayb hükmünü ferman buyurur

sapasağlam eskiler dikilir anıt gibi

içi kof dikilmiş yeniye inat

ve var olmak ve toprak

ve zikri hafi ölümü alnından vurmak .

o zamanlar çivileri sökülmez dünyanın katranı olurdu

dökülürdü zırhlı araçların kurşunu nazar değmesin diyeydi toprağa

ve çocukların gıcırtılı gülüşlerinde bir toplum doğardı aydınlık

ki yarık bir zülüften sızan hasret basılırdı damarlara

bilmekten doğan kuvvet adli bir törenle yıkayıp onu öper koklardı

müzesini kurardı yüzyıllar boyu yokluğun

ve arş yağsız makinalarını kurunca kopan cinnet

ruhlarını boyunduruğuna takar koşardı babaların

çünkü olsundu sevmek uzaklar kadar yakın ve rehin edilmiş bir kelepçe gibi bakışların

hep biraz ileride kurulmuş biraz daha ileride biraz daha ileride

ulaşılamamış mı kaybedilmiş mi bir altın çağın

sükunetine boynunu eğmeden uçan aklın ahirinde

ve evvelinde başlangıçta hiç mi hiç birşey olmamanın

rehavi şüphesinden sıyrılıp aldandığım bu yaşamak üstümde

terk edilmiş bir emanet gibi anlamsız

üstelik yasak edilmiş tütün hariç lüksüm yok

cep aynam jöleli saçlarım ve uyumu renklerin

yanıp duran bir saati kurtarmak için zaman

akıp giden nehirleri kurutacak o kudret

bize yenilgi fakat kimiz biz

donakaldığımız bu çöl kimin diyarı

kimin şühedası olacak ki zapt oluşumuz imtiyaz olmaktan çıksın

kımıldasın kaderin ellerinde gaflete binen kırbaç

yüzümüzden çeksin bu tatlı cehennemi ve cenneti kurtarsın fikrimizden

yeryüzü taşı ve toprağıyla sidremizde daralsın

bize şuurun darbesi tecellidir her gamda

bu militanca isyan anomiden sıyrılıp

gecelerden gündüzlere haşr olur

böylece doğar taraf

ve çocuklar yeniden şekerlere kavuşur

borsalarla dalgalanan tiranlara inat

- biz böyle yenildik çünkü

betonlar çiçek açmaz -