Garip Akşamları

Gün yine salındı dağlar üstüne,

Yüreklere kasvet, hüzün sinecek.

Bürünürken kurtlar kuzu postuna,

Garibin omzuna korku binecek.

* * * * *

Yağmur tutmaz damı, kurumaz yaşlar,

Ocakta buz kesmiş tutuşmaz taşlar,

Ayazı gecenin iliğe işler,

Dalda tünmüş kuşlar gibi donacak.

* * * * *

Tutunduğu her dal çürüğe çıkar;

Üflediği yoğurt dilini yakar;

Kışlık diye bastı, tuzu da kokar,

Önü açık bahtı terse dönecek.

* * * * *

Yaşarken ışıklar son demlerini,

Yalnızlar çekecek elemlerini,

Tutan var mıdır ki matemlerini,

Adlarını ardın sıra anacak.

* * * * *

Dalar dalar gider uzak diyara,

Yarınlar umudu geceden kara,

Yâr diye sardığı yalnız cigara,

Ocakta od gibi o da sönecek.