Garip Şeyler

Kafam,

kafamın içindekilere yetmiyor.

Vasıflı değil,

İçi boş,  it kopuk dolu ,

bir işe yaramayan

hayaller almışım zihnime yine...

Hayal gücümün kalkınma hızı düşük ve

Nüfusu yaşlı...

Nüfus arttırıcı politika izlemek lazım oldu yine

   Bolca kitap,

                       bolca zaman,

                                              bolca huzur

Devlet kontrolünde öneriliyor hepsi,

Fakat ne hikmetse

Nefsimin

  parası çok,

                    rüşveti fazla,

                                         caydırıcı ve cezbedici

Beden karşı koyamıyor.

Koyamıyor ve gidiyor mahkemeye,

epey şikayetçi beyin

Hakiminden savcısına kadar,

vicdana güveniyor.

Çünkü o da biliyor

bağımsız tek şeyin vicdan olduğunu...

Vicdan bağımsız,  evet ama

unutmuş zihin, hakimin bağımsızlığını

Şimdi de konuyor suçlu yerine....

Bunca yıl,

                bunca canlı ve

                                        bunca beden

yaşamını hatırlıyor ve ağlıyor.

Değerinin bilinmemesine,

onu çok yanlış anlamalarına ve

konuk olduğu kaç bin insanın hep aynı olduğuna

ağlıyor.

Neyseki halen iyiler var,

beraat ediyor bu sefer.

Bu sefer çekileceğim inzivaya diyor

                                                            ve

alıp başını gidiyor buralardan,

Şimdi onlar düşünsün.

Yankılanıyor bu ses onun içinde

İçinde bir nebze insan aşkı olsa

                         diyor nefsin yandaşları

döner gelir, kurtarırdı bu biçareyi...

Çekildiğinden beri inzivaya beyin,

kaos ortamı oluşmuş insan bedeninde,

faydalanan faydalanmış,

alan almış alacağını

fatura yine gariban beyine patladı!

Kurtarmak insanı yine beyine düştü...

Ne yapsam diyor beyin,

yine kurtaracağım,

yine kovulacağım,

yine çağrılacağım...

Bu sevdanın geleceği bilinmez ama

bu savaş ortamının geleceği....

Bilinir...