Gazze'de Çocuk Olmak

Bambaşka bir şeydir

Ğazede çocuk olmak.

Ne,

Annenizin kızarttığı yumurtalı ekmeğin kokusudur,

Ne de,

Mis gibi sucuğun.

Her sabah pis bir barut kokusudur nasibi,

Ğazzeli çocuğun.

Ğazzede çocuk olmak

Acıyı alnından öpmektir.

Kumdan kaleler

Heykeller değil,

Hayaller dikmektir.

Ğazzede çocuk olmak

Belki,

Hayatı rüya gibi yaşamak

Çırılçıplak

Yalınayak.

Barbar insanların soğuk bakışları arasında

Uçarak Cennete varmak.

Ğazzede çocuk olmak

Yürek ister.

Katillerle göz göze gelmek,

Meydan okurcasına ölüme

Ders verircesine pısırık müslümanlara

Göğsüne dayanan namlulara aldırmadan dimdik durmak.

Ğazzede çocuk olmak

Kalplerin hissetmediği,

Gözlerin görmediği

Kulağın duymadığı tarifi imkansız,

Bambaşka bir hayat.

Ve bir de,

Görpe kuzularını bile öpüp koklayamadan toprağa sarılan

Anaların yüreklerinden yükselen feryad.

Ğazzede çocuk olmak

Or'da çocuklar büyümez

Açmadan koparılır.

Ya da,

Bir seher vakti uykusunda

Sabah ezanıylayla vurulur.

Hâsıl kelâm,

Ğazze;

Yaşamanın ölmekten zor olduğu yerin adıdı,

Öksüz

Yetim çocukların,

Bir de,

Yüreği yanan ana-babaların sessiz feryadıdır.

Ğazzede çocuk olmak

Her kula nasip olmaz bir nimet

Bir ayrıcalıktır.

Acının kavurduğu

Sinelere vurduğu

Yüreği kocaman insanlar olmaktır.