Geç Kaldım Seni Sevmelere

Islak bir öpüşün kaygısında gecemin yolculuğu

Yeni bir dünya arıyor ruhum, göğsümde renkler

Bütün ülkelerin sınırlarında umutlarım yağmurlu

Şimdi kulağımda anlamını bilmediğim müzikler.

Bütün aramaların başladığı yerde bekliyor gözlerin

Kumsalda sevişen çiftler, tarlada güneş yanığı çiftçiler

Alçaktan uçan bir kuşun gülüşlerine takılıyor ellerim

Denizlerimde beyaz salkımlı köpükler, renkler dans eder.

Durgun bir göl arıyorum, çamlarla çevrili bir kenti bırakarak

Tarlasını sürüyor bir adam, sessizliğin sabanını kavrayarak

Çığlıklarda yaz böcekleri, tarumar bir yaşama haykırarak

Kayboluyor yollar önümde, güneş dönüyor tepemde azalarak.

İlişme yaralarıma, kangren sızılar yer bitirir kiraz dudaklarını

Hücremde bir korku, hücrelerimde alev, dindirme korkularımı

Kor düşer yüreğine ansız, söndüremezsin yar, deli yangınlarımı

Küf çığlığıma yankı, aydınlatamazsın sorgularınla karanlığımı.

Bütün sözlerimde küskünlüğün gözyaşı, insansız bir limandayım

Her yazı kendini anlatır mutlaka, sevginin sorgulandığı andayım

Sevdalı bir yüreğin tanımları boşlukta şimdi, günlerdir dardayım

Geç kaldım seni sevmelere kadınım, kaybolmuş bir bahardayım.

Hikayesi: Gecikmiş baharları çağırınca yüreğimize, çakıl taşı yalnızlığımızın mor boyalı odalarında kadehlere dudaklarımızın hüznünü bırakırız. Sonsuz yargılarla mutluluğa yelken açtığımız sarı denizlerden geriye dönünce anlatacak çok şeyimiz olur. Hummalı bir titreyiştir aşk, gölgesi kendine dönünce mevsimler hep hüzün olur...