Gece Bekçisi

-Uykuları çuvala dolduran çocuk ve masum

bir gecenin bekçisiydi düşlerimde Eylül-

notalarını tanımadığım kadınların sesinde

asfalt çiziğine eş bir çığlıktı yalnızlığım

dillerinde akşam çiçekleri kurutan

sahraları sarıya bezenmiş

duldaları utangaç ve mavi...

iki düğme arasındaydı tenin en verimli yeri

bazen bir bebek için sonsuz

yüreklerin nabız saydığı

tansiyonla yükselen devinim

perdelerin kapandığı şehirde

içerde bir Paris manzarası

suyun sessizliği nitelediği sıfatlarla

köprülerin hüviyetini sorarken insan

ne güzel de bezenmiştir taş binalara sükûn

bir ecnebi memleketidir Sevda'nın gözleri

sınır dışı edildiğinden bu yana mut

içimde bıçak izi...

nasıl da sana benziyor Petersburg

nasıl da bana...

ölü kuşların doğurduğu bir imkânsızlıkla

yazısız bir mektup ararken eşiklerde

beyaz kâğıt, yırtık zarf, ince koku

eski zaman pulları mühürlü

üzerinde çitlembik bir adresle

gelir mi postacının büyük ayakları

pat, pat, pat...

her bahar sonbahar değildir bilirim ama

her yaprak dökümünde yüreğim aynı mevsim

çatlak bir terennümle soyunurken ağaçlar

bak burası her zaman ki İstanbul

bak bedenim Yedikule...

yarım bıraktığımız cümlelerde ?sen

ve ben' imalı söyleyişler

dizelerini öksüz kıldığımız şiirde

imla hatası say gönlüne düşürdüğüm virgülü

imgenin koynunda ağlarken aşık

aşığın boynundan akarken maşuk

uykuları çuvala dolduran gözlerle

gece nöbetidir şimdi ve yeniden

seni beklediğim kıyamet...