Gece Gelir de Yakama Yapışır
Gece gelir de yakama yapışır
umurunda değildir
senin saçların dikleşmiş, hayatın yolları gibi
ya da yüreğin kabarmış
öylece ruhunun derinliklerinde
fırtınalar kopmuş çamlar devrilmiş
ve sen hep bir şeyler yaşamışsındır
sabah serinliklerinde
tam da güneş mızraklarını çıkardığında...
hey be göz yaşı
durma artık kirpiklerimde
gözlerimin kenarlarında dolanma
bak yerde ki halı seni bekliyor
o da ferahlar belki
belki ben de
düş yakamdan
merak etme bakmam arkandan...
komşu evlerde
yanıp sönen kimi ışıklar
yanıp sönen hayatların ise
kimseler umurunda değil
bak bakalım gece gece
şu pencerenden bir eğil
belki dertli bir komşun vardır...
gece gelir de yakama yapışır bütün güzellikler
radyo da inceden bir melodi
kapansın radyo
başlasın doğanın senfonisi
köpekler, bir puhu kuşu, cır cır böcekleri
hepsi rızk peşinde
nasılsa bulurlar yiyecekleri...
gecenin sahibi
geceyi gelir de yakana yapıştırır
gece bu
hem de sahici mi sahici...