Gece Kelebeği

Sırrı kırık gecenin ücrasında

Hangi rüyaya dalsam

-Karanlığın servetini keşfeder kâbuslar-

...

Sonsuzluk hissi veren uykunun en mahfuz yerinde

Esaretini kırmış birkaç gece kelebeği uçuşuyor

Ufku hiç tanınmamış diyarların kuytusuna dağılan esintiyle

Teneffüs etmek midir içe varmak

Kokusuz renkleri gömerken tutkulu siyaha

Miskin miskin akan hatıraların kıyısında çığlıkla uyanan

Ve sonra uyandığı yerde dolanarak sancılarını yontan

Yandan çarklı dumanıyla acının içinden geçen zaman

Korkuyla ecelin öpüşüp seviştiği aynalarda bilerek çoğalan insanlar

-Örtün üstümü şiire ritim uydurarak-

Yansıdıkça benden suskuyu kavrayacak

Uğultular geçidinde sesime hıçkıran söz

Bakışı inkâr sarısıyla taşlaşmış bir mimik gibi duruyor

Sana vardığım dönence, kutsal ışığın düştüğü yerde

Ölü düşlerin biriktirildiği parmaklıklardan

Evreni çizen tırnakların ekseni senden geçmiyor

Ayla ışıyan yıldızları ısıran kirpiklerin gümüşi sevişi

Aşklara dağıtılan karanlık, kendi içinde yitirir gölgeleri

İm'ler sonraki başkalaşmayı karartan karşılaşmadaki bulmaca

Tutunur dilin bileğinden söylenmemiş kelimeler

-Şairlerin içinden geçerek beni dizelere gömen-

-Şefkatin sadakasıyla şevke gider yaşamak-

İteklemeden sayıları -bilinç açık- ölüm sessizce tepede parlayan ışık

Beni sevdiğini söyleyen geleceğe doğru

Uykumu kanatlarında taşıyan meleklerin koynunda kaybolurum

Yeni bir makam arar mızrap segâha dönse ızdırap

Fasıllar yağardı üstüme savrulmamışken fısıltılar akşamın üstüne

Yarım ağız bir şarkı yazdım sana dolanır makamı dilimde...

/Yangına denk alev saçlarında gül rengini sayıklar

Simsiyah geceye saçılan gönül bahçemde

Mehtabı, kül demi hüzünle mey eder gözlerim

Köhne yalnızlığın efkârı var içimde

Birazdan buralara hasret ekerim/