Gece Olunca Kalırım Tek Başıma

gece olunca sensizlik çöker içime

odam sessizleşir

kan kusarım tek kalışıma

yanımda istemem zaten kimseyi

sensizliği bile paylaşamam hiç kimseyle

seni sadece ben yaşarım bende

içimde olan sende bir de

haykırırım sana sessizce

lanet yağdırırım seni benden alıp götüren gecelere

korkarım sonra yakarım evimin bütün ışıklarını

perdeleri açamam ama

kimsenin beni görmesini istemem

çaresizliğimi,kimsesizliğimi tek başıma yaşarım ben...

böyle anlam kazandırırım bensizliğime

içimdeki kocaman boşluğunu doldururum hayallerimle...

kapatırım gözlerimi gerçekleştiririm

hayallerimi kendi içimde

ama;

gözlerimi açtığımda yine yanlız kalırım

olduğum yerde...