Gece Sen Ve Ben
şiirin konusu hasret, yalnızlık ve umutla bekleyiş.
Adımlarım ağır ve gece karanlık
İçimde gittikçe büyüyen bir yalnızlık
Hasretin izi düşmüş kaldırımlara
Gözlerim kapalı seni ararım şehrin sokaklarında
Belki bulurum rıhtımın titreyen ışıklarında
Umut bir mumdur, titrer avuçlarımda
Rüzgar sert eserse söner diye korkarım
Ama bilirim ki en koyu gecede bile
Bir kıvılcım yeter, aydınlanır yollarım
Kalbim bir deniz, dalgalar hırçın
Özlemin kıyısına vurur her gece
Bir martı çığlığı gibi keskin ve sıcak
Adını haykırır boşluğa, döner geri yine
Yağmur yağar bu gece vurur camlara
Her damlası bir hatıra, düşer toprağıma
Islanır sokaklar, ıslanır içimdeki özlem
Belki de duyarsın sesimi o anda
Karanlık çekilir, güneş doğar yavaşça
Ve biz yeniden başlarız aynı şarkıya
Karanlık biter, açar çiçekler kalbimizde
Ve hasretin, özlemim adı kalır sadece.