Gece Yolculukları

Tütün kokulu odalarda

Islanırsın hazan yağmurlarında

Bir ses duymak istersin

Bir el uzansa tutsa ellerimi dersin

Beklersin.

Bilirsin kimsenin gelmeyeceğini

ama yınede beklersin,

umut edersin.

Çıkıveririsin uzak anıların yolculuğuna

köydeki küçük baba evini düşünürsün

bahçeni, komşunun erik ağacını

gülümsersin buruk bir edayla.

Sonra vazgeçtiklerin, vazgeçemediklerin

pişmanlıklar, keşkeler

sönmeyen yürek yangınlar

kaybolur savrulur gidersin

bu bitmeyen yalnız çıktığın yolculukta,

Kah özlersin kah hüzünlenirsin

anlarsın bilirsin de geçmişin acıtan yanını

unutmak istersin unutamazsın

buruktur için yorgun ve yalnızsın

ve perdeni aralayan günün ilk ışıkları bitiriverir bu hüzünlü yolculuğu.

Bir Cahit Sıtkı TARANCI şiiri dökülür dilinden

'Ne doğan güne hükmüm geçer,

Ne halden anlayan bulunur;

Ah aklımdan ölümüm geçer;

Sonra bu kuş, bu bahçe, bu nur.

Ve gönül Tanrısına der ki:

- Pervam yok verdiğin elemden;

Her mihnet kabulüm, yeter ki

Gün eksilmesin penceremden!'

Büyük usta Cahit Sıtkı TARANCI1yı saygı ve rahmetle anıyorum.