Gece Yürüyüşleri

Yedi kat gök yırtığı

Üç karanlık kuşakta

Gün katmanlara gömüldü

Serin ve ıslak bir yağmur tanesi filizlenirken yanağımda

...

Sarılsa aşk minnetiyle ince bir sızı

Durulsa dört başı mamur bilinen yangın

Deniz söküğü öpüşüyle

Kayaların dudaklarında patlardı

-çatlak-derin-tenha-

On yedi yıldız geceye parladı

Ölü mavinin şakaklarında

Öteden beriden

Konuştuk

Sessizlik sen oldu yanımda

Şimdi taş değirmen uğultusuyla

-dönüp-

Biriken yaşlarla kanat çırpıp

-duran-

Küre

Ben ne desem!

-Sevda mıdır-

İçimizde sonsuz

-Bizi esir eden-

Tüm acıları durdurup dinlenebilir misin?

-Bir süre-

Bırak...

Sorma!

Ne halimiz varsa görsün...

Olmayan ismiyle yüklendiğimiz

-Aşk de

-Nefret de

-Ya da ne dersen de

Ben bile bilmezken

Kafası karışmasın sevgilinin

Tanrının ateşten gözlerini söndürüver

Öylece uyumak istiyorum

Kanmışlığım sırıtırken

Sığınmış perdelerin hüzünlerine

Kaç ürperti battı bilmem

-Ne zaman bir sen düşse-

İçime

Tüm kanıma inat

Kalbime aldığım yaralardan değil

Gururu+gurubu bulunamayan

Aşk kaybından gidiyorum

Gecelerinin içinde