Gecede Yaşayan Adamın Tuhaf Hikayesi

susuyor gün

bir kuytuya çekiyor insanı karanlık

kimse kalmadıkça kalabalıklaşıyor

gecede sessizlik

usta düşünce.

terk edilemez yalnızlığım

sürüklenir

götürürüm onu gittiğim cehennemin dibine.

kötü bir gün

sussa dahi öyle

bir kuytuda karanlıkla baş başa kalınca

yapacak en iyi şey düşünmemektir

-ki bunu bir çocuk bile bilir.

ama

kendinden almak istediğin şey intikamsa

belki seviştiğin kadınları hayal edebilirsin

hani tenine dokunabileceğin kadar yakın olduğun bir anı.

unutacağım dediklerini hatırlayıp

kendine ihanetler de edebilirsin.

gece herşeyi mümkün kılar

çığlıklar daha çok duyulur

sebebi daha çok yanıtsız kalması için.

uyumak için sabahı beklemekte garip bir huy

gecesi hiç bitmeyen bir adam için.

bir karanlığa düştüysen bağırabilirsin

bir karanlık taşıyorsa seni konuş

fakat sen bir karanlığı taşıyorsan belki de susmanın vakti gelmiştir.

ellerimde bir tutarsızlık taşıyorum

kalem tutsam değer mi yazdıklarıma

çelişkilerim kurgusuz bir şiire gebe

bir kuytuda kalabalığı yaşıyorum.