Geceden Yana

Korkma geceden yana

Yıldızların ışığını şimdi yakarım

Soğuk suların taşları yıkadığı patikanın eteğinden,

Birden yükseliverir parmaklarım.

Geceden yana korkma

Umut asılıdır hep ayın ince sazında...

Gecedir,

Yana yana yakınan aşktan aslında

Sönen korların siyahına,

Erişilmez bir rüzgar mırıldanır

Beyaz köpüklerin arasında...

Bir ara ki incelikten geçen.

Yol yol bulutların karasına tutunmuş bir gölge,

Gölge de gece

Gece isyankar mevsiminde...

Geceden yana korkmaz yüreğimde,

Bir asılı zelzele;

Adı sen adı ben adı yokluktan geçen

Kayıp zamanların türkülerinde...

(08 Temmuz 2008)