Geceler Biter Gündüzler Gelmez/gece İle Gündüz Arasında Sıkışır Kalırım

Gözlerinin hançer gibi saplandığı o gün. . .

Elimden geleni yaptım ama çıkaramadım

Aradan epeyce bir zaman geçti

Hala aynı yerde sürükleniyor kalbime doğru

Sanki lehimlenmiş olduğu yere

Sökemedim bir türlü acıtır her hamle de

Acılı bir fon müziği gibi ıslatır kirpiklerimi

Cümleler yetmez anlatsam halimi

Bir saplanamadım hayatının en güzel yerine

Koyan da bu zaten bütün benliğime

Sen uzakta kalan yazımsın

Sensiz geçen hergün kış misali eser yüreğime

İçimi ısıtan ''sen'' yoksun

Bu kışı yine atlatamadım

Biri bitmeden diğeri gelir

Bil ki geldiğin gün

İster gece olsun ister gündüz

Doğar günüme güneş aydınlanır karanlıklarım

Ama şimdi ben kıştayım yazım uzakta

Varlığın kalpte anlamlı yokluğun ağlatmakta

Heceler sende saklı bütün cümlelerim yasta

Geceler biter gündüzler gelmez

Gece ile gündüz arasında sıkışır kalırım

Gözlerimdeki yaşlar sana,bana değil

İkimize dökülür

Seni anlattığım,sensizliği hatırlattığım zaman

Kana bulanır sayfalarım

Dökülür pencereden hatıralarım

Birbir terkederler beni senden sonra

Gitti denir geçmişte kalana

Gelmez denir unutmaya çalışılır

Geçmişe bağlıyorum geleceğimi

Geleceğimde de sen olduğun için

Unutamıyorum

Özenle seçiyorum ''senli'' cümlelerimi

Sen yoksan eğer susturuyorum kalemimi

Kapılsam bir fırtınaya götür mü beni sana?

Yada gözyaşlarım da boğulsam

Biter mi yalnızlığım acaba?

Umutlarım artık yavaş yavaş tükenmekte

Acaba yokluğunla kalmak mı yoksa meçhule gitmek mi?

Veya ödülü sensizlik olan bir yarışma da yenilmek mi?

Yensem de yenilsem de nasılsa sensizim

Söylenecek son cümlelerde bitti artık sessizim. . .

Gece ile gündüz arasına sıkıştığım birgün

Olan oldu;

Dört duvar arası havayı son soluyuş sesleri

Soğuk bir namlu seni sevdiğimin son şahidi. . .