Geceler Sensiz

Geceler sessiz, geceler sensiz

Gün doğmuyor hiç, sabah olmuyor

Bir gemideyim, çarksız, dümensiz

Yüreğim öksüz, çilem dolmuyor

Karanlıktayım, yanmaz ışığım

Hasretin sarmış dört bir yanımı

Elemler açmış bir sarmaşığım

Sevdân doldurmuş akan kanımı

Bir dert ki bu yâr, bitmek bilmiyor

Yalnızlık zehri tüm vücudumda

Başımdan kahır gitmek bilmiyor

Kederlerim var hep hududumda

Seven bir kalbi terkedip gittin

Enkâzım kaldı yâr kırık dökük

Bir hayâl gibi bir anda yittin

Bir ben bıraktın sen boynu bükük

Beklerim seni hep gece gündüz

Gönlümde hazır her zaman yerin

Artık bitmeli bu hicran, bu güz

Sevdâm, deryâlar gibi pek derin

(27 Mayıs 2007/ İstanbul)