Geceme Sızar Hüzün

önceleri dediler ki

ateş sensin,

köz sensin,

kül sensin...

o yüzden,

ürkek bakışlarımda alev

yüreğimde yangın var...

varlığınla yokluğun arasında köz

gidişinle dönüşün arasında

.....................külüm.....

acemilik edip,

ne kadar da döksem yüzümü sana

sen doğarken sabaha ,

ben

ölürüm...

keyfe keder yaşlar dökülür gözlerimden,

ne kadar da çok sevmeyi biliyorum

böyle sevmeyi kimden öğrendim anne?

.....inan bilmiyorum....

bazen,

karışır giderim aşkın bam teline,

takarım gülümseyen bir maske

içimin bahçelerini sustururum bir ,bir

her gün açarım duvağımı yeni güne

ve

hasadı zor gecelerde

sıyırırım alnımın çizgilerini...

önceleri dediler ki

uzak tut kendini aşktan

kuru tut dudaklarını,

ki,

üşür nefesin

gölgesi bile kapında yoksa,

..............ağlarsın............

artık neye dokunsam

göz kırpar aşk...

ama benim mecalim yok

ruhu sömürülen

acıtılan

incinen

hep ben...

sancır yüreğim,

dolanır şiirler dua niyetine dilime...

derken,

solar güller ellerimde

parmaklarımdan eser samyeli

bir ben düşerim yollara

bir de sen...

vururum kendimi ayak izlerine,

yorulur ecel !

diyemem dön geriye

kalp susar

canım yanar,

bir şey düğümlenir boğazıma

geceme sızar hüzün

gel....

gel....