Gecenin Alaca Karanlığında 2

/Doksanlı yıllar

Zemheri sarmış yedi düveli

Beyaz örtüye saklanmış sıra dağlar

Ve palandöken geçit vermiyor

Gitme kal diyordu.../

Gecemin alaca karanlığında

Hazan yağmurlarına istinaden

Vakitli vakitsiz ayrılıklar yağdı üzerime

Ta şuramda pastörize bir yara / ıslandı

Geride küçük ben

Önümde Erzurum garı

Kasten çıktık yola

Siyah beyaz anılara üstünkörü nara atıp

Şuur altımda köşe bucak saklanan

Unutamadıklarım için debeleniyorum

İki elim yakamda

Ve iki gözüm toprakta

Neylersiniz;

Kapaklarım düşmek üzere

İçimde ?memleket özlemi?

An be an eritiyor beni

Asıl bir damlaya saklamıştım

Vatan için, hürriyet için, anam için...

Bir gün dönerim diye

Hala sinemde sızılı bir yara

Geride çocukluk anılarım

Yollara koyulduk umudun yolcuları

Su olup aktık bilinmezliğin kucağında

Yollar...

Bir parça umut

Ve birkaç eşya

Yüklüce anı,

Hazan sarısının sarmaladığı

Gümüş sarısı eski kasa Fatih'e tıka basa

Gecenin alaca karanlığının koynunda

Eşlik etti yenilmişliklerimize

Yorgun argın...

Köhne yolculuk bitti

Bende bittim ana...

Ve adını ilk defa duyduğum bir yerdeyim

Şadırvanı kaldırıp

Kafamın sığacağı bir boşlukta koca kent

Bizim oralara hiç benzemiyor

Nefes almak güç bela,

Fabrika bacaları, büyük binalar, araçlar...

Beton kaplamıştı buraları ana

Sen yeşilin kenti diyordun

Oysa yeşilden eser kalmamış

Benim hayallerim vardı

Şimdi onlarda inkisar-ı hayal oldu

İçimde memleket hasreti kıpırdadı

Belki bir gün dönerim diye,

Gelmeseydik de diyemedim.

Sevmedim,

Ya da sevemedim

Çünkü ben;

Selvi boylu,

Kırmızı yanaklı,

Bir omzu düşük delikanlı

Ve ben su katılmamış bir Dadaş'tım...

NeYzEn.. 27.07.2009