Gecenin Ardından

Kör bir sicimi sineye bağladığında;

Sığ suların esiri,

Sağ kanadı hasetlikten kırılmış,

Düş çıkmazı molla'nın dilinde,

Harabeye dönmüş evin,

En bilinmez enkazı olursun!

Semâya sır tutmuş maviliklerin anlatmaya çalıştığını,

Sazlıklarda arar, durursun!

Sonra, daha sonraları var ömrün...

Zamansız uçurumun gönlüne d/okundum

Seher kuşlarından çaldığımda gizemi,

Ortalarda, susuz bir şehir gibi yoktun!

Şu az aklımla anladım ki;

Derin saçlarının kalabalıklığında,

Demini almamış firârî seyyahlığa,

Biçilmiş kaftansın!

Usulca öp yağmurlu iç kaldırımlarımı

Dışarıya duyulmasın!

Gecenin ardından;

Kusurları örtülmüş mesafelere ağlarsın!

Gecikmiş yollar, olmamış hayaller, yamalı hayatlar...

Unutma! Vazgeçtiğin yerde sen de beni anlarsın!