Gecenin Karanlığı Ve Ben

dün gece yalnızdım

ellerim koynumda dolandım durdum

bu koca şehir yalnızlığımı bir türlü anlamadı.

kalbime yazmak istedim adını

gecenin rüzgarı tersine esti.

işte o an

öfkeli gözlerle seni aradım

hayalin yansıyordu soğuk duvara.

ayaz vurdu birden bire bedenime

eller yine titriyordu

ölümü çağırır gibiydi gökyüzünün karanlığı.

şaşkınlık içinde

bir yağmur damlasıydı yavaşça düştü tenime

sokak lambaları küskün

san ki geceye gebe.

dört tarafım zifiri karanlık

düşünceli gözlerle daldım derinlere

gökyüzüne seslendim hayal mi görüyorum der gibi.

ardına bakmadan kayboldu

bütün hayallerim

kala kaldım gecenin sessizliğiyle baş başa

işte o an sıkıca sarıldım geceye küsmüş bedenime...

19/11/2012