Gecenin Matemi

İzmir de bir adam

Geldiği gibi sessizce

Yol alırken hayatı-n-ın başka bir karesine;

Ve yağmur, adımlarıyla birlikte gitgide

vicdanını rahatsız ettikçe adamın ;

daha da ıslanıyordu koca şehir..

İzmir de bir kadın

Elinden kayıp giden koca bir güven,

Ve çaresizliğin titrek adımlarına prangalıyken

-şehrinden daha çok kalbinden-...

Usulca uğurluyordu adamı.....

İzmir de "bir gece"

Yanarcasına -bir başka şehre-

Tercih edilmişliğine

Duman duman gözlerinin altında

Delik deşik olmuş kalbiyle

Bir değişik ağlıyordu ki (!)

Adam alnının ortasına düşeni yalnızca yağmur sanıyordu..

İzmirde bir kadın

İzmirli "Bir gece"nin matemini sığınak edinmiş,

Adamın ağlattığını anlamasın diye hiç kimse,

Kirpiklerinin ucundakine yağmurdandır diyordu...