Gecenin Nefesinde Birikiyorum

gecenin nefesinde birikiyorum

kimsesiz yıldızlarda dertlerimle uzaklaşıyorum

hiçkimseden herhangi bir unutuluş mazisi

yanakta süzülen bir gözyaşı olmak istemiyorum

ecelin kıyamadığı yalnızlığımla ölümden ölüme koşuyorum

yalınayak sesime ayrılık çığlıklarını giyiyorum

yaşanmışlıktan değil unutulan herşeyin

birşey olup tekrar yaşanmasından korkuyorum

et ayrı kemik ayrı

alınan nefes gibi

sevda aynı hasret aynı

gözümün görmediği başka bir gözü arasam

aralasam kendimi bensiz hayallerime

bir ışık olup sızarmısın gerçeğimin en keskin hasretine

seni seviyorum denen bir ömür akıp gitse dilimden

iki kelimelik bir hayat olsa iki dudağımın arasındaki nefes

gerçekleşemeyen yalanım olsanda

aydınlatsan bir mum ışığı gibi güneşimi

tenimi öpen terim olsan

benden habersiz benim olsan

yağmurun yanaklarında süzülen dudaklarında biten

gökyüzü ve yeryüzü gibi uzak

ama her an göz göze

varla yok mesafesi gibi can yakan

sensin kendini unuttuğun bende

hayat nekadar masum ağlatıyor gülenleri

zaman belini büküyor yaşanmadan ihtiyarlayan gülün dikenini

bugün görmeliyim karanlıkta yaşayan gecelerin suretini

sevgisinden büyük hasretini yaşayan kendime bugün iltica etmeliyim

daha kaç ömür sığdırmalıyım senli son nefesime

inan seni göremeden yaşayamıyorum yokluğunu

yokluğun hiçbir varlığın yokluğunda varolamıyor

pişmanlıklarım keşkelerin gözlerinde hiç uyumayan bakış oluyor

gecenin nefesinde birikiyorum

kısalan ömrümü uzayan saçlarına bağlıyorum

sana aşık oluyorum belkide

yada sana benzeyen birine sesleniyorum seni seviyorum diye

senin sesinle

gecenin nefesinde birikiyorum

sabahlarda soluksuz ihtiyarlıyorum

seni saklıyorum benimde bulamayacağım bir yere

kalbimin derinliğinde yosun tutmuş el ele geziyor hasretinle sevgin

seni senle unutamadan kendimi kendime bırakmayacağım