Gecenin Perdelerini Çeken Kadın

Ey benim yüceltilmiş inci çiçeğim

Misk kokulu câziben rûhunun kerâmetidir

Saçtığın şimşek ömrümün bereketidir

Sefer yazıldı gülüm sedeflerin dehlîzine

Sîret denizini pusulanla tarayacağım

Mukaddes emânetleri arayacağım

Âteşlere atılsam bile kavrulduğumu sanma

Gülüp geçiver başımda dolaşan dumanlara

Saâdet için kımıldamıyor olabilir sabâ

Korkma yanmaz şâhikalardaki sitâre

Takılmaz ağyârların ağına

Çok çok güneşi saklar sığınır Kaf dağına

Ey ay yüzlü yoldaşım

Kanma nûrsuz duyumlara

Çıplak kalmasın duyguların

Karanlığın soğuğu vurmasın gidişata

İhtiyâcın mı var dünyâlık yata kata

Yeter ki sabrın doğranmasın dilim dilim

Ben ölsem de ayrılıktan bahis açma yiğidim

Ağla, gecenin perdelerini çeken kadın

Her zerremdeki vuslatta yaşayacak adın