Gecenin Rengi

Yenildim...

Sızlayan içime döktüm

Ağır bir külçe gibi kal ne olur diyemeyen sesimi

yenildim...

Bana sensiz öncesiz ve sonrasız ıslak bir kent bırakıp gittin

Oysa her yağmurda birileri gider.

Gidenleri uğurlar saçak altında titreyen koca şehir

Sakın bakma ardına,

aşk en büyük yenilgidir sevgilim.

Kazananlar gider

Sorma artık

Gecenin rengini çoktan soldurdu evrenin renklerini gözlerin

Ölü çiçeklerin ruhunu fısıldarken kemanın tılsımı

Savur beni terk edenlerin açtığı sonsuz kızıl boşluğa

Bak daha da derinleşiyor yarası deniz kelebeğinin.

Vuruyor kendini dağların karına

Söyle soğutur mu yarasını

Üç günlük ömrünü ateşe sunan gelinciğin

Bir masal kuşu havalanıyor içimden

Hüzün yüklü bulutlar kadar hudutsuz ağırlığıyla

Kentin tüm camlarında ağlıyor gözlerim

Kazandın sevgilim kaybedenler geride kalır

Bu gecenin siyah rengi

Az sonra kendini kızıla boyayacak

Arka sokaklarda kırmızı bir gelincikle kesecek bileklerini masumiyet

Hiçbir renk örtemez artık gidenlerin günahını

Söyle

İstediğin kadar kızıl olmuş mu şehir

Sadece kalanlar gecenin rengine dokunabilir