Gecenin Sanrısı

ninniler bastı bu gece şehri

uyku berzahta kaldı

ben senin gözlerinde büyüyen

bir bebek gördüm sanki

kıyamete kadar sustayım

sesin kulaklarımı çaldı

gece nazenin bir türküdür

annemin evinde uyuyan pervaz

bahçemiz petunyalar yurdu

ak fincanlarda köpüren kahve

gelincikler getirdim sana

artık dur biraz

gök öyle güzel ki öyle mavi neşe

yer öyle de patavatsız işte

soruyor seviyor musun susuyorum

annen ölmüştü acısı nasıl

onun kopan kirpiklerinin yerine koy beni

şimdi değilse bile yarın

anlamalısın biraz olsun Sufi bir alçağım

dilin değilse bile sözün

aklını çalıyorlar şu sıcakta canım

şems olanca gücüyle gelir

dahası göğsüne oturur bir filin

ölüm su kadar azizsin işte

bencileyin kahrına talip

şu gece kuşlarının benzeri şiirlerim

korkuluk yüzlü kargaların

aklına gelirse bir gün sevgilim

duymazdan gel diye sana dememiş miydim

ölürüm sana ölürüm sana ölürüm