Gecenin Zulmü

Kendimden yavaş yavaş vazgeçtiğimi

Gözlerim gözlerinde eridikçe anladım

Âşık olduğum ihtimalin umuduyla

Anlamsızlığıma bir anlam aradım

Uzaktan sana baktım

Gülüşüne ağladım…

Şiirlerimin hedefiyim şimdi

Kelimeler intikamını alıyor benden

Sözler yüreğimi yakıyor

İsmin nefesimde dalgalanıyor

Ama hece olup da çıkamıyor ağzımdan

Sokak lambam aydınlatamaz oldu gecemi

Gecenin zulmünde bir ışık arıyorum

Fakat yönümü bulamıyorum karanlıkta

Dizlerimin üstüne düşüyorum

Gözyaşımın tadı dilimi yakarken sana sesleniyorum

Duymuyorsun, ölüyorum...