Geceye Yasladım Dudaklarımı Ölümü Konuştuk

Tanrım, bu ne çok keder!

daha ne kadar acıyabilir canım,

/bilmiyorum!

bilmeyi ise, hiç istemiyorum...

yaşanmış ve bitmiş nice ömürler gördüm

ve ardlarında ağlak mevsimler

martılarından kaçan bir deniz gibi

çekildim kıyılarımdan

artık ağlamıyorum!

bulutlarda hep hazan

renkleri solmuş eski bir fotoğraf gibi

sepya soluyorum hayatı

önemi yok hiçbir şeyin

aşktan gayrısını yaşamadık say!

içimdeki çocuk yetim artık

kirpiklerimde küf kokusu

ellerim titriyor hiç olmadığı kadar

kulaklarımda eski bir şarkı nakaratı

"geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan

ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan

geçince başlayacak bitmeyen sükunlu gece"