Geceye Yolculuk

Bir güvercin daha uçurdum senden habersiz

Özgürlük ülkesine doğru

En beyazından

Kocaman bir umut açtı ipek sancılarım

Uçup giden zamana inat

Ve koştukça sonsuzluğun içinde

Boşluğa düştü savaşlarım

Birer birer aklın çemberine dolandım

Bir çocuk tedirginliğinde ürperdi saçlarım

Şimdi

Yüzümün kıvrımlarını tırmalıyor serin bir rüzgar

Siliyor hüzünlerimi

Mavilere kuşanıyorum düşlerimde

Tam üçü beş geçe

Vuruyor yelkovan en sevdiğim bir şiiri yüreğinden

Okuduğum bütün romanları yırtıyorum

Kahramanlar ölüyor içinde

Sıyrılıyor suretinden katre gülüşlerim

Yaşamayı öğretemedim sokaklara

Bu yüzden hep asi eser yeli

Başı bağlı sokakların

Ve bir yanı hep keskin bıçaktır

Anıların

Mevsimin hep biri tutsak kalır içimde

Yaprakları bir daha yeşeremeyecek kadar sarımtırak

Uğultum umut molasında

Kıyamet koptu kopacak

Dahası yok

Varım desem

Yaşama dair anlamlar yaratacağım

Yokum desem

Ateşler yakacağım cehennemin bir ucunda

Küllenecek bedenim

Yüreğim kasırga

Ekseninde dönerim kasvetli hayatın

Kirpiklerim tuz tadında

Aşkı alnından öper gibi

Ürker gökyüzü

Yakamozların ritmi bozulur

Hasrete yağmur taşır akıbetim

Güler asık yüzlü bir masal daha geriden

Anka savrulur peşisıra düşlerin

Hüzün bana benzer bir anda

Hiç bakmadan arkaya

Dua dolu bir akşamda

Günahsız bir yarına göç etmek isterim

Melekler konuşur mu sessizliğin cehennemine düşen

Katettiği yolları anlatabilir mi gece

Basar aşkın gölgesine gizlice

Bir tanrı daha yaratır gözlerinde

Asla erişemediği

Ağlamayı da beceremem ki

Çok ezelden sardım sabrı yaralarıma

Bu yüzden kalbim kırık dolaşırım hep...