Geceyi Beklemeden

Kıyısına tutunmuş Haliç'in

Savrulmaktayken rüzgârında

Küçük bir martı kondu yanıma

Döndürdü başını başıma

Geceyi beklemeden

Gözlerinde seni taşıdı bana

Ben de teşekkür ettim

Öptüm doyasıya

Yürüdüm oradan Eminönü'ne

Seninle oturduğumuz

Sokak kahvesine

Bir kız çocuğu durdu önümde

Gülerek baktı yüzüme

Sen vardın gülüşünde

Kayboldum gittim

Yüzünün masumiyetinde

Geceden saatlerce önce

Dönüyorken Fatih'e

Çıktım yokuşundan Zeyrek'e

Senin de bildiğin

Manzarayı seyretmeye

Rüzgâr dokundu bedenime

Sen gibi düştü içime

Tam yüreğimin üstüne

Elimi koydum göğsüme

Tenim değdi tenine

Ne güzel dedim yaşamak seni

Gece olmadan önce..

15.08.2008