Geçmeyen, Geçmişim

Uzun yıllar önce,

aynı gün

Ve aynı tarih'ti

Geçmeyen,

geçmek bilmeyen geçmişimin acısı

Hala dün gibi durur,

Yüz çizgilerimde..

Ne kadar unuttum desem'de

Geçiyor hayalin gözlerimin

önünden her gece.

Evet, o gece

Yani, aynı tarihte 'ki,

Bu gece

Tazelenir sancılarım

Parlayan gözlerinden

kayar bir bir yıldızlar.

Alaca karanlik çöker dÜşlerime

Gök yüzü kıyametim olur.

Bir Asır gibi dolar hüznüm

Sardığım sandığım sol yanıma

Saplanır sancılar.

Söylemek istediklerim

dizilir kursağima...

Savaşın ortasında kalmış bir çocuk gibi

kimsesizim...

Kendim, kendi varlığından habersiz.

Duygularım yaralı

Düşüncelerim sende takılı

Hissiyat yoksun..

Bedenim ise,

Bitkisel Hayat'ta

Allaha emanet bu gece ..

Sokaklar boş

Cama vuran yağmur taneleri

Saçıma düşen aklar

Kirpiklerimin arasına sakladığım sen

Akıyorsun bu gece. ..

Yarınlarımı kurşuna dizdiğin'den beri

bakışları gökyüzüne sıkışmış

Kalemi isyana bulaşmış bir şair'im..

Bir ayağım cehennem'de

Bir yanım araf'ta kalmış..

Şehrim'de hüzün

ve ellerime dolanan ölüm

biliyorum,

git diyemediğin için git'tin..

Şimdi, geçmeyen geçmişim'de

Her şeyin birbirine karıştığı

Yaraların deşilip, sarıldığı

Bir doğum sancısının,

ölüme dönüştüğü,

hüznü geceye,

tebessümlerimi sana bırakıyorum bu gece.

alaca karanlığın şafağın'da

tebessüm bırakıyorum dudaklarına

çünkü ben gülmeyi en çok

sana yakıştırmıştım be kadın...