Geçmiş Kokan Yıllara

yaşım belki küçük belki de çok büyük

ben bile tutturamıyorum

yılları

ayları

günleri

sahi bugün günlerden ne idi?

sanırım aşkın pazarı

onu da satın alan çoktan gitti...

bir not düştü elime

kaya kadar ağır

basit bir kağıt parçası işe

patavatsızca açtım ve okudum

o an beynime bir kurşun sıktım

o kaya parçasına yüreğime yerleştirdim

can çekişmesini dinledim

geçmiş kokan yılları serdi gözlerimin önüne

canım çekildi ruhumdan

gözlerim ağlayamadan sessizce sustu

dilim kördüğüm oldu sanki

sessizce bir çığlık koptu

imdat diye haykırdı

ruhum ve bedenim

izin veremezdim acı çekmelerine

bu sefer yenilmedim geçmişime

bir çocuk gibi isyan etmedim ki

o kaya kadar ağır kağıt parçasını yırtıp attım

kaya kum oldu kağıt ise kül...

herkes hak ettiğini buldu...