Geçmiş Zaman Olur ki

kadıköyde balıkçılar çarşısındayım

biberler, salatalıklar ışıl ışıl

sarı bir ampulun altında

koca bir beşik

sıra sıra istavritler

usul usul yatarken

yıldız çakan gözler

iri ve de açık

tıpkı ben gibi, ışıl ışıl

sergilenirken cılız bedenleri

kuzu kuzu yatıyorlar

kuzu kuzu!

istanbulda, boğazda bir açmaz

boğazlarında tıkanmış nefesleri

uzakta bir noktaya kaymış

o kederli, o buğulu gözleri

peki neden kapanmıyor

neden?

yoksa var mıydı

geride bekleyenleri?

sanmam!

tıpkı ben gibi

denizde bıraktıkları tek şey

şimdi yersiz olan endişeleri..

08.04.2012